Waarom herstel na kanker je zwaarste tijd is
Waarom herstel na kanker je zwaarste tijd is
12 februari 2016 
in Mindset

Waarom herstel na kanker je zwaarste tijd is

Toen ik klaar was met mijn behandelingen tegen kanker (Lymfeklierkanker) dacht ik dat ik de ergste periode achter de rug had. Voor mijn gevoel kon ik eindelijk aan mijn herstel beginnen. Ik had hier al naar uitgekeken sinds mijn vijfde chemokuur (van totaal 8 stuks). Deze herstelperiode bleek echter ook de zwaarste tijd te zijn.

Overleven

Wanneer je hier vanuit een psychologisch oogpunt naar kijkt is dit niet zo raar. Nadat je de eerste schok van het nieuws dat je kanker hebt te boven bent gekomen, ga je de behandelingen in. Je overlevingsmechanisme wordt ingeschakeld. Alles in jou wil dat je beter wordt. Je zet alles op alles om deze vreselijke ziekte te overleven.

Je omgeving is in shock bij het horen van het nieuws dat je kanker hebt. Dagelijks krijg je lieve berichtjes en kaartjes en vragen mensen hoe het met je gaat. Voor hun is de diagnose kanker bijna altijd gekoppeld aan de dood. Je hoort regelmatig dat je er ‘toch nog goed uitziet’ en dat ze bewondering voor je hebben dat je zo sterk bent.

Voor jou voelt het als vanzelfsprekend. Wat moet je dan? Je koppie laten hangen? Nee! Jij gaat ervoor.

Je omgeving leeft door

Dan komt het moment dat de laatste behandeling achter de rug is. Wat een opluchting! Nu kun je eindelijk beginnen met je herstel. Hoelang gaat dat duren? Je denkt misschien dat je na 6 maanden al een heel eind moet zijn. Dat is wat ik voor ogen had tenminste. In 6 maanden kun je een hele hoop opbouwen toch?

Mijn arts had gezegd dat de vermoeidheidsklachten meestal nog wel tot een jaar na de behandeling aanhouden, maar tegen die tijd zou ik er toch wel weer helemaal bovenop zijn?

Je start vol goede moed met sporten. Het is vermoeiend, maar ach, dat moet wel overgaan toch? Je haar begint langzaam weer te groeien en het is niet meer te zien dat je doodziek bent geweest. De mensen om je heen gaan verder met hun eigen leven.

Dat je zo ziek bent geweest lijkt voor je omgeving steeds meer op de achtergrond te raken. Er wordt nog wel regelmatig aan je gevraagd hoe het met je gaat, maar dat is meer terloops wanneer je iemand spreekt.

Bij mij vroeg een van mijn beste vriendinnen op de dag van mijn laatste chemo wanneer we samen zouden gaan paardrijden. Ik kon nog niet eens de 2 trappen op naar zolder zonder boven even te moeten zitten om bij te komen.  Zo merkte ik dat hoe betrokken anderen ook zijn, zij voelen niet wat jij voelt. Zij weten niet dat jouw strijd nog lang niet gestreden is.

Dat het normaal is maakt het niet gemakkelijker

Nu pas begint het proces in je hoofd. Langzaam begin je te beseffen dat je leven nooit meer zo zal worden zoals voordat je kanker kreeg. De angst die je voelt op het moment dat je ergens pijn voelt. Zal het terug zijn? De vermoeidheid, zal dat blijven?

Van je arts krijg je te horen dat het normaal is wat je doormaakt. Voor mij was dat niet normaal. Ik ging niet voor elk wissewasje naar de dokter. En dat is misschien ook voor jou zo. Hoe moet je wat je voelt interpreteren? Ik kon niet goed meer aanvoelen wat mijn lichaam mij vertelde. Het vertrouwen was compleet weg.

Hulp vragen

Jarenlang voordat ik ziek werd was ik coach. Ik had veel mensen, vooral vrouwen, gezien die een traumatische gebeurtenis niet goed verwerkt hadden. Ze hadden mechanismes ontwikkeld om daarmee om te gaan, maar uiteindelijk brak dat op. En dan kwamen ze bij mij.

Vandaar dat ik al kort na de diagnose lymfeklierkanker het besluit nam om ‘sterker dan ooit’ uit deze ziekte zou komen. Dat ik hard met mezelf aan de slag zou gaan en alles zou verwerken. Ik wilde geen last krijgen van onverwerkte emoties. Maar ik had geen flauw idee hoe moeilijk dat zou blijken te zijn.

Ik heb hulp gevraagd. Gesprekken met een psycholoog gehad. Talloze coachgesprekken gehad met verschillende coaches. Trainingen en cursussen gevolgd. En dat allemaal omdat ik het gevoel had dat ik niet de juiste vragen voorgeschoteld kreeg. Dat er bij mij van binnen nog niet gebeurde waar ik op hoopte. Waar ik in het verleden met andere thema’s opeens een Aha moment had, voelde ik dat nu niet. Hierdoor bleef ik zoeken en werken.

Van Kanker naar Kracht

Al dit heeft uiteindelijk geleid naar het ontwikkelen van mijn eigen van “Kanker naar Kracht” programma.

Met dit programma heb ik mezelf geholpen om weer vol vertrouwen en met energie midden in het leven te gaan staan om daarna met vele vrouwen dit traject ook met succes te belopen. Mijn missie is om zoveel mogelijk mensen na de diagnose kanker zich ook sterker dan ooit te laten voelen.

Nadat ik al die sessies met coaches en andere professionals gevolgd had, alle opgedane kennis vanuit cursussen en trainingen geanalyseerd had en daarnaast ook nog het internet had afgestruind, pas toen kon ik samenvatten van wat wel gewerkt had en wat niet. Wat wel had geholpen en wat niet. Wat me wel had ondersteund en wat niet. Mijn conclusie was dat ik me sterker dan ooit voelde!

Sterker dan Ooit

Ik kan nu volledig voor mezelf kiezen en zeggen wat ik nodig heb. Ik heb het vertrouwen in mijn lichaam teruggekregen dat het vertelt wanneer ik nog wel even door kan gaan en wanneer ik echt rust moet nemen. Wanneer er niets aan de hand is of wanneer ik naar de huisarts moet. En realistisch, soms even overleggen met mijn internist/oncoloog wat te doen. Maar wel zonder mij zorgen te maken, mij niet angstig te hoeven voelen omdat ik vertrouwen heb in wat ik voel.

Ik doe mijn werk met veel plezier, ben er voor mijn gezin en heb een sociaal leven. Ik kan echt zeggen dat ik een vol leven heb. Vol in de zin dat ik gelukkig ben met het leven dat ik heb en dat ik mee doe en mee tel.

En dat alles gun ik jou ook!



Wil jij een stap maken naar een leven vol leven, met meer energie en vertrouwen? Download dan nu HIER GRATIS de Hypnotisch Meditatie


Over de schrijver
Anouk is als Personeel & Organisatie Adviseur in het coachwerk gerold. In eerste instantie binnen de overheid als leiderschapscoach en sinds 2012 ook binnen haar eigen bedrijf. Nadat zij in 2013 de diagnose Lymfeklierkanker kreeg zette ze haar werk tijdelijk op pauze om met zichzelf aan de slag te gaan. In 2015 pakte ze haar coachwerk weer langzaam op om in 2016 geheel de omslag te maken om met (ex)kankerpatienten aan het werk te gaan. Met als doel de grootste kwaliteit van leven. Zo gezond mogelijk blijven, mentaal en fysiek, tot het einde daar is. Zelf heeft ze de overtuiging om gelukkig en gezond 106 jaar oud te worden.
Angelique
Door

Angelique

op 14 Feb 2016

Ik denk er precies zo over .....nu 4 jaar geleden borstkanker ....hormoontherapie nog 2 jaar chemo 8 28 bestralingen en eierstokken verwijdert... Toen ik met mijn herstel begon dacht ik dit doe ik wel ff...maar het was zwaar nog heb ik niet mijn oude lichaam terug ..maar ik geniet van het leven..en rust wanneer nodig....

Anouk
Door

Anouk

op 15 Feb 2016

Lieve Angelique, dank je wel voor je reactie. Genieten van het leven is het belangrijkste! Ik draag graag mijn steentje bij dat het voor anderen niet zo zwaar hoeft te zijn als jij en ik het ervaren hebben. Groetjes, Anouk

Karin Moolebeek
Door

Karin Moolebeek

op 16 Feb 2016

Ooo zo herkenbaar. ..zelf borstkanker gehad en idd op een gegeven moment is het nou ...he alles z'n beetje achter de rug ...dus ...over !! En niet meer achter om kijken ...maar men snapt niet dat je lijf geruïneerd is ....en dat dat heel lang de tijd nodig heeft ...en dat maakt mij nog wel eens verdrietig

Anouk
Door

Anouk

op 16 Feb 2016

Lieve Karin, dank je wel voor je reactie. Het is heel begrijpelijk wanneer je niet meer achterom wilt kijken. Emoties die we proberen weg te stoppen komen op een gegeven moment altijd weer omhoog. Vaak wanneer we het niet verwachten. Het is vaak lastig om dat aan je omgeving uit te leggen. Groetjes, Anouk

Chanel
Door

Chanel

op 17 Feb 2016

Wat een herkenbare tekst. Het is nu iets meer als een jaar geleden dat ik mijn laatste chemo heb gehad. Ik vond vooral t psychiese gedeelte erg moeilijk. Die zwarte donkere wolk die boven mijn hing. Achteraf had dat te maken met mijn hormonen die helemaal van slag waren door de chemo. Nog steeds ben ik niet 100% ...elke dag word ik ermee geconfronteerd. Maar we gaan door en ik hoop dat stukje te vinden dat ik mij sterker dan ooit voel....ik ga t dowloaden ik ben erg benieuwd. Alvast erg bedankt....

Anouk
Door

Anouk

op 17 Feb 2016

Lieve Chanel, ja je lichaam krijgt een hoop te verduren. Alles wordt overhoop gehaald. En dit heeft direct een weerslag op je geest. Alles staat in verbinding met elkaar. Ik hoor graag wat je aan de training gehad hebt. Groetjes, Anouk

Sharon
Door

Sharon

op 24 Feb 2016

Wauw, alsof ik het zelf had kunnen schrijven. Wat heb ik me onbegrepen gevoeld. Ik had ook lymfeklierkanker (hodgkin) en was tegelijkertijd zwanger. Ik ga jou cursus dowloaden. Dank je wel!

Anouk
Door

Anouk

op 24 Feb 2016

Lieve Sharon, Dat lijkt me dubbel heftig! Ik hoor graag wat je aan mijn gratis online cursus gehad hebt. Groetjes, Anouk

Yolanda
Door

Yolanda

op 25 Feb 2016

Jeetje wat een herkenbaar verhaal. In 2013 is er bij mij borstkanker ontdekt. Ben geopereerd, bestraald, chemo gehad en eierstokken verwijderd. Als alles voorbij is blijkt dat het oppakken van je leven moeilijk is. Gelukkig is dat door gesprekken met een psycholoog en mindfullness wel weer gelukt. Ik ben sterker dan voor die tijd en kan weer genieten van mijn gezin.

Anouk
Door

Anouk

op 26 Feb 2016

Hoi Yolanda, Zo fijn om te horen dat je ook sterker dan voor je diagnose eruit bent gekomen! Ik gun het iedereen zo! Liefs, Anouk

Maureen
Door

Maureen

op 24 Apr 2017

Wat een ontzettend mooi geschreven en vooral herkenbaar verhaal. Ik ben zelf morgen (hopelijk ) klaar na 4 chemokuren te hebben gehad. Bij mij is non hodgkin geconstateerd en dit heeft mijn wereld volledig op zijn kop gezet. Nu werk ik op een zeer drukke social media afdeling en ga dagelijks om met veel positieve en creatieve collega's. Heb 16 weken 18 uur per week gewerkt puur omdat ik het thuisblijven mentaal helemaal niet trek. NOG nooit heb ik zoveel moeite met mezelf gehad als op dit moment. Psychische hulp heeft mij uit een dal getrokken wat ik zo kostbaar wist te verstoppen voor mijn dochter en mijn man. Met veeeeeel moed kijk ik uit na revalidatie! Mij is al direct verteld dat dit zwaar ( heel zwaar) wordt. Ik ga ervoor al moet dit een jaar duren, en met jouw tips/ trics , do's and don'ts ga ik dit gewoon redden. Liefs Maureen

Anouk
Door

Anouk

op 24 Apr 2017

Lieve Maureen, ik hoop van harte dat je morgen inderdaad klaar bent met de chemo's! Natuurlijk ga je je revalidatie redden, ook al zal het vooral mentaal niet gemakkelijk zijn. Je tijd nemen, niet te hard willen (en volgens mij willen we dat allemaal) en vooral blijven genieten van de dingen die je nu kunt. Warme groet, Anouk

Miranda
Door

Miranda

op 07 Feb 2018

Dag Anouk, tranen lopen over mijn wangen als ik jouw verhaal lees. Wat een herkenning...ik heb dezelfde gedachten...ik ben er vast wel weer begin 2018 (nu bijna 5 maanden na operatie, chemo en bestraling baarmoederhalskanker). Ik ben zo sterk, zo positief en zo sportief...Ik begon mijn sporten weer op te pakken.....maar het gaat zo traag... Gisteren en vandaag een dip door de confrontatie met mijn lijf....ik ken het soms niet meer...vertrouwen is terug en hop...daar gaat het weer. En bovenal.....ik wil geen kankerpatiënt zijn.....maar ik ben het wel. Dus toch maar op internet gaan lezen over 'leven na kanker' en zo bij jouw verhaal gekomen. Herstel is echt hard werken maar vooral ook rust en tijd nemen en dat lukt me heel langzaamaan steeds beter. Je doel bereik je wat mij betreft zeker met je site. Het helpt mij nu op dit moment en ik ga je cursus downloaden. Bedankt!!

Anouk
Door

Anouk

op 11 Feb 2018

Lieve Miranda, dank je wel voor je reactie. Het is altijd fijn wanneer ik kan helpen. Ja, in de periode waarin je nu zit is het gewoon zwaar. Weet dat je dit niet alleen hebt en dat je het niet alleen hoeft te doen. Ik hoor graag wat je van de gratis training vond en wat je eraan gehad hebt. Liefs, Anouk

Mariska
Door

Mariska

op 18 Feb 2018

Wat een herkenbaar verhaal!! Voor mij is het nu een half jaar geleden dat de behandelingen chemo/bestraling achter de rug zijn. Vijf weken na mijn bevalling constateerde ze baarmoederhals kanker....en ik inderdaad maar denken dat ik een paar weken later weer volledig kon werken ....

Anouk
Door

Anouk

op 16 Mar 2018

Lieve Mariska, ja het is wat... helaas zien sommige werkgevers ook niet dat het wat langer nodig heeft. Ik hoop dat jouw werkgever wel goed met je meedenkt en doet! Liefs, Anouk

Ina
Door

Ina

op 17 Mar 2018

Afgelopen maandag m'n laatste chemo gehad. Totaal 15 kuren in 23 weken tijd. Vorig jaar eind juli 2017 knobbeltje in mijn borst gevoeld. Volgende dag diagnose borstkanker.. 47 jaar.. Eind augustus geopereerd en op 2 oktober 2017 begonnen met de chemokuren. Ik ben er nog niet, dat weet ik. 5 april Intake en ct scan ivm radiotherapie. Dan hoor ik hoe vaak ik bestraald moet worden ( oksel en borst). Daarna 5 (?!) jaar hormoontherapie.. Ik zie het maar stap voor stap, fase voor fase.. Heb al heel wat achter de rug, maar ik onderschat zeker niet wat nog komen gaat. Ik ben ook een sterk en positief persoon. Ben soms 'huiverig' voor wat 'bijwerkingen' met m'n echte 'ik' gaan doen. Op dit moment kan ik niet wachten totdat mijn k, wenkbrauwen en wimpers weer terugkomen. Voor de 'buitenwereld' zal het dan gauw weer 'gewoon' zijn... Ben benieuwd wat het komende jaar nog met me gaat doen. Gelukkig veel lieve, goede mensen om me heen!

Nancy
Door

Nancy

op 19 Mar 2018

Zo een herkenbaar verhaal! Eind juni mijn diagnose gekregen...triple negatieve borsttumor. Agressiever kan niet. Zeer zwaar chemoschema gekregen. Naar toilet gaan was toen zeer vermoeiend, 2 treden naar boven. Nu nog volop in bestraling. We tellen af, nog 5. Eind april start ik met de oncorevalidatie. Het vertrouwen in mijn lichaam is momenteel volledig weg. Ik hoop dat ik ooit mijn werk gewoon weer kan oppikken. Dat ik de kracht vind om terug te kunnen werken....als verpleegkundige op de radiotherapie....met als taak het bestralen van kankerpatiënten.

yasho
Door

yasho

op 29 Apr 2018

Tweede reactie...baarmoederhals kanker 27 bestralingen elke dag behalve weekeinde...6 chemokuren en 2 brachia inwaartse bestraling.. Tijdens dit alles kwam paniekstoornis terug met veel onrust en angst. Heb medicatie gekregen hiervoor wat helaas moet omdat anders de onrust en de enorme veranderingen mentaal en fysiek onrust en slapeloosheid gaf waardoor de behandelingen haast niet te doen waren......ook nu de kanker overwonnen is is de onrust er niet beter op....en slik ik.oxasepam en om te slapen temasepam....en daardoor kan ik redelijk funktioneren...dwz...ik kan beter accepteren dat ik niet ben die ik eerder was en daar niet.mee vecht...maar accepteer en doe wat.ik wel kan....wandelen...gezond eten....kleine doelen...en tevreden.zijn hiermee.

adriana
Door

adriana

op 02 Nov 2018

Zo herkenbaar ben afgelopen jaar ook behandeld voor leukemie heb 2 chemokuren gehad en 2 bestralingen gehad wat een uur duurder was ook veel moe naar die tijd en ziek van de eiwitten die ik 3 dagen via infuus kreeg mijn haar is gelukkig weer terug maar ze zijn gelukkig tevreden in het ziekenhuis moet nu om de 5 weken voor controle

sanny
Door

sanny

op 05 Nov 2018

hallo Nancy. al lezend hier kom ik jouw verhaal tegen . in 2014 werd bij mij ook triple negatief gezwel geconstateerd. 6 cm een zware tijd gehad. ook veel goede dingen meegemaakt ik wens je veel sterkte . als je het op prijs stelt contact is altijd mogelijk. gr.sanny

Gerada Beijk
Door

Gerada Beijk

op 13 Jan 2020

Hallo Allemaal,, Zo vreselijk en triest om deze verhalen van (ex)kankerpatienten te lezen. Het is een afschuwelijke nare en kan een verwoestende ziekte zijn, , maar je kan er ook goed uitkomen en dat is mij gelukkig gebeurd. Helaas moest ik, na de chemo voor non hodgekin, stadium IV, een operatie ondergaan. De laatste chemokuur kreeg ik half maart, een maand later de operatie. Deze operatie ging gepaard met veel pijn. Toch ben ik vrij snel begonnen met sporten en lopen. Eind mei zat ik al op het niveau van voor mijn ziekte. Heb doorgedouwd soms tot misselijkheid aan toe. Bleef toch doorzetten en heb al heel lang weer mijn leven opgepakt, er is zeker verdieping gekomen en neem mijn mentale en fysieke rust wanneer het nodig is, dmv meditatie en mindfulness. Ik ben zeker liever voor mezelf en anderen geworden en heb geleerd mijn lijf te respecteren. Dat kan nog wel eens mis gaan door soms ongezonde voeding tot mij te nemen, maar daar word ik gelijk voor gestraft, mijn lijf accepteert het niet. Ik leef met een ieder mee die hun verhaal hebben verteld en weet dat voor hen ook een tijd zal komen dat alles iets zoniet veel beter zal gaan.

Anouk
Door

Anouk

op 10 Feb 2020

Lieve Gerada, Goed van je dat je het bewegen en sporten opgepakt hebt! Naast dat het helpt je conditie te verbeteren kun je het ook gebruiken om je grenzen op te zoeken zodat je ze daarna beter kunt bewaken. Belangrijk is niet te vaak over dat randje te gaan. Ontstressen en goede voeding (plantaardig en onbewerkt) helpen enorm in herstellen en voorkomen van stress en ziekte! succes! Liefs, Anouk

Monique
Door

Monique

op 02 Feb 2020

Hoi, ik heb dan wel geen kanker maar heb wel een tumor die borderline is. Een desmoid. Zeer zeldzaam en zo groot als een ei. Weghalen zou betekenen dat ik gehandicapt raakt. Nu 9 maanden chemo gehad, afgelopen november 10%krimp. Niet veel maar toch. En ben nu 3 maanden na chemo en behalve klachten van m'n nek erg moe steeds en geen idee wat nu vooroorzaakt, was krachtig maar ju al stuk minder. Ik dit je tips lezen en wie weet heb ik er wel wat aan. Dank je wel.

Anouk
Door

Anouk

op 10 Feb 2020

Lieve Monique, Wat een nare situatie. Ik kan me zo indenken dat je omgeving het ook lastig vind cq niet weet hoe te reageren. De meeste van mijn tips zijn niet alleen voor (ex)kankerpatienten, dus doe er je voordeel mee. Sterkte en veel liefs, Anouk

Sofie
Door

Sofie

op 22 Aug 2020

Heeft er iemand ervaring met een vrouw die de diagnose kanker te horen krijgt ( lymfen) op 74jaar, en sowieso al niet in goede conditie is? Mijn mama heeft dit 3 dagen geleden te horen gekregen ... Ik weet niet wat te doen ... Ze wil niet vechten ... Dan weer wel, maar enkel voor mij ... Ze heeft het gevoel dat ze op is .... Ervaringen? Dank u

Anouk
Door

Anouk

op 24 Aug 2020

Lieve Sofie, Wat een nare situatie. Je houdt van je moeder en wilt haar nog niet kwijt. Waarschijnlijk voel je je heel machteloos. Ik denk dat het het beste is om er over te praten met haar. Wat zijn haar overwegingen en probeer deze ook echt te horen. Persoonlijk ben ik heel erg van het kijken naar de kwaliteit van leven. Wat is de prognose zonder behandeling, wat is de prognose met behandeling, hoe zwaar is de behandeling enz. Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid. Liefs, Anouk

Veronique
Door

Veronique

op 07 Oct 2020

Hoi Anouk. Zo blij dat ik je verhaal las. Mei 2019 diagnose maligne melanoom. 2 operaties gehad op 10 dagen tijd. Alle kanker hebben ze kunnen wegsnijden. Ik dacht joepie nu is het achter de rug. Maar nee hoor dan nog 1 jaar immunotherapie gekregen. 24 behandelingen via poortcatheter. 1 juli 2020 laatste behandeling gehad. Toen dacht ik. Ok het is voorbij de ellende. Kankervrij verklaard geen behandelingen meer. Nu vlieg ik in mijn herstelproces. Dat was mis gedacht. Lichaam doodop en mentaal helemaal van de kaart. Herstel gaat heel traag. Ik vind dit zwaarder dan de operaties en de behandelingen. Volgens dokter en psycholoog zou het nog duren tot september 2021. Ik kan dit moeilijk accepteren omdat ik altijd een spring in het veld geweest ben. Ik ga dus zeker jouw raadgevingen downloaden. Groetjes veronique

Leo riemens
Door

Leo riemens

op 07 Mar 2021

Hoi Anouk Ik heb 3 weken geleden laatste chemo (7 x) en laatste bestraling (35x) gehad die ik redelijk goed doorlopen heb , tumor achter op mijn tong . Ik dacht ook zo dat was het dan , nu fff op krachten komen en dan gauw weer aan het werk . Dat valt dus erg tegen , het lijkt wel alsof ik alleen maar vermoeider wordt , heb steeds overal tekort aan , natrium , magnesium rode bloedcellen etc De sondevoeding die ik krijg omdat ik niet meer goed kan slikken vind ik helemaal niks en heb het gevoel dat ik er alleen maar zwakker van wordt. Maar wat ik dus eigenlijk wil zeggen is dat ik er ook al snel achter ben dat ik nog een lange weg te gaan heb en daar zien ik erg tegenop maar kan niet veel anders doen Gr Leo

Anouk
Door

Anouk

op 15 Jun 2021

Hoi Leo, Wat een traject he! Als ik je ergens mee kan helpen aarzel dan niet contact op te nemen! Heel veel sterkte en kracht toegewenst. Liefs, Anouk

Reactie plaatsen